حسین افشین، معاون علمی رئیس‌جمهور، معتقد است هر فناوری که انتخاب‌های جدیدی پیش روی ایران قرار دهد، در واقع بخشی از قدرت ملی کشور را می‌سازد. از نظر او، تنها راه تبدیل ظرفیت‌های موجود به قدرتی واقعی، ایجاد پیوند میان علم، فناوری، صنعت و بازار است.
تغییر رویکرد از دانشبنیانی به قدرتبنیانی به این معناست که ایران در حوزههای راهبردی، وابسته به تصمیمات دیگران نباشد. با این تحول، فناوری فراتر از یک ابزار ساده برای پیشرفت، به وسیله‌ای برای ایجاد حق انتخاب در سطح بین‌المللی تبدیل می‌شود.
سؤالات متداول
تعریف قدرت از دیدگاه حسین افشین چیست؟
او قدرت را معادل «حق انتخاب» میداند. یعنی زمانی که فناوری خاصی به ایران فروخته نمیشود اما کشور قادر به ساخت آن است، در واقع قدرت و حق انتخاب دارد.
مرجعیت فناوری به چه معناست؟
مرجعیت یعنی ایران در برخی حوزههای راهبردی، به جای دنبالهروی، تعریفکننده مسئله باشد تا دیگران برای یافتن راهکار و فناوری به تجربه ایران مراجعه کنند.
تفاوت دانشبنیانی و قدرتبنیانی در چیست؟
قدرتبنیانی نفی دانشبنیانی نیست، بلکه در واقع بلوغ آن است. اگر تمرکز رویکرد دانشبنیانی بر ایجاد زیستبوم علم باشد، قدرتبنیانی بر تبدیل همین علم و فناوری به قابلیت ملی و حق انتخاب تأکید دارد.
